Çfarë tregojnë të dhënat: Televizionet shqiptare dhe narrativa e “kapjes së mediave”

Një pretendim qarkullon me këmbëngulje në diskutimet mbi median shqiptare: se stacionet kryesore televizive të vendit janë kapur nga Partia Socialiste në pushtet dhe veprojnë, në praktikë, si instrumente të administratës Rama. Ky pretendim shfaqet në biseda diplomatike, në raportet e vëzhguesve ndërkombëtarë dhe në diskursin politik të opozitës brenda vendit. Në shumicën e rasteve, ai artikulohet pa iu referuar provave. Autoriteti i Mediave Audiovizive publikon të dhëna çdo muaj. Ato tregojnë një tablo tjetër.

AMA ka zhvilluar prej vitesh monitorim sistematik të përmbajtjes së transmetuesve televizivë me licencë kombëtare në Shqipëri. Të dhënat publikohen çdo muaj, pa koment editorial. Nuk janë të dhëna që një rregullator do të pritej t’i nxirrte në pah nëse do të konfirmonin qartësisht një narrativë dominimi nga qeveria. Stacionet e monitoruara janë ato që përcaktojnë peizazhin informativ shqiptar: Top Channel, Klan, EuroNews Albania, A2CNN, Report TV, Syri TV dhe News24, së bashku me transmetuesin publik RTSH. Monitorimi mbulon edicionet kryesore të lajmeve në oraret me audiencë maksimale. Ndër treguesit kryesorë është koha sinkrone e aktorit, e cila mat pjesën e kohës së lajmeve gjatë së cilës një figurë politike shfaqet duke folur drejtpërdrejt. Ky është një tregues i drejtpërdrejtë dhe i verifikueshëm publikisht i dukshmërisë dhe vëmendjes editoriale ndaj politikanëve në spektrin kombëtar të transmetimit, megjithëse nuk kap tonin, kornizimin apo ndikimin e pronësisë.

Pamja më e gjerë që del nga monitorimi vendas i medias tregon një sistem jo fort konfrontues në regjistrin e tij editorial. Një shqetësim i përsëritur është prirja e transmetuesve për të përcjellë materiale politike të furnizuara nga partitë, me pak kornizim apo etiketim kontekstual. Në këto kushte, dështimi kryesor nuk është mbështetja e vazhdueshme editoriale për një palë, por transmetimi i pafiltruar i përmbajtjes politike nga aktorë të ndryshëm. Brenda këtij kuadri, volumi i kohës së transmetimit mbetet sinjali më i drejtpërdrejtë për të matur vëmendjen dhe rëndësinë editoriale.

Të dhënat e shkurtit 2026, të publikuara nga AMA më 7 prill, tregojnë sa vijon. Në kategorinë e aktorit sinkron, Sali Berisha, kryetar i Partisë Demokratike dhe figura kryesore e opozitës, përbënte 36.77% të kohës totale të transmetimit. Edi Rama, Kryeministër dhe kryetar i Partisë Socialiste, përbënte 26.58%. Diferenca mes tyre është pak më shumë se dhjetë pikë përqindje, në favor të liderit të opozitës. Të dhënat në nivel partie e përforcojnë këtë gjetje. Partia Demokratike mori 74.70% të kohës totale të transmetimit për partitë politike në stacionet e monitoruara. Partia Socialiste mori 23.85%.

Dimensioni institucional shton një shtresë të dytë. Në shkurt, Kryeministria përbënte 45.66% të kohës së transmetimit për institucionet shtetërore në stacionet e monitoruara, ndërsa Qeveria e Shqipërisë edhe 35.78% të tjera. Këto nuk janë shifra të një administrate me prani minimale apo të fshehur në transmetim. Qeveria është e dukshme në volum përmes mbulimit institucional, por nuk dominon kategorinë e aktorëve politikë.

Janari 2026 paraqet të njëjtin model. Të dhënat në nivel aktori për atë muaj, nga i njëjti instrument monitorimi, japin një shpërndarje të ngjashme, me Berishën që ruan një avantazh ndaj Ramës në kohën sinkrone afërsisht në të njëjtën masë.

Këto shifra qëndrojnë edhe nëse Syri TV, një media e rreshtuar hapur me opozitën dhe me një linjë editoriale të deklaruar politike, hiqet nga analiza. Avantazhi nuk është rezultat i mbulimit të përqendruar të një stacioni të vetëm. Është një tipar i mjedisit të transmetimit në tërësi.

Të dhënat nuk pretendojnë se peizazhi mediatik është proporcional. Përfaqësimi në stacionet e monitoruara është qartësisht i pabarabartë. Por drejtimi i këtij pabarazimi është i qartë në të dhëna: lideri i opozitës merr ndjeshëm më shumë kohë transmetimi se kryeministri, dhe partia opozitare ka pothuajse trefishin e pranisë në transmetim krahasuar me partinë në pushtet.

Pretendimi që po shqyrtohet është specifik: se stacionet kryesore televizive në Shqipëri i shërbejnë partisë në pushtet. Sipas treguesit që e teston më drejtpërdrejt këtë pretendim, vëmendja editoriale e dukshme e matur përmes kohës sinkrone, të dhënat e disponueshme nuk mbështesin një model të dominimit të transmetimit nga qeveria. Modeli që del është një mjedis ku opozita zë një pjesë më të madhe të agjendës televizive kombëtare, në mënyrë të qëndrueshme, në të gjitha stacionet kryesore.